۰۰۳۸

بزرگان اهل سنت درباره مولا علی علیه السلام چه نظری دارند

قسمت پنجم

معاويه روزى از عقيل در باره امیر المومنین امام على عليه السلام مطالبى مى‏پرسيد عقيل جريان حديده محماة را برای معاويه شرح داد معاويه گفت:رحم الله ابا حسن فلقد سبق من كان قبله و اعجز من ياتى بعده1  . (خدا رحمت كند امام على علیه السلام را كه برپيشينيانش سبقت گرفت و آيندگان را عاجز و در مانده نمود) .

جار الله زمخشرى كه از فحول علماء و مفسرين اهل سنت بوده و به تعصب موصوف است ميگويد در حديث قدسى وارد است كه خداى تعالى فرمايد:

لا دخل الجنة من اطاع عليا و ان عصانى،و ادخل النار من عصاه و ان اطاعنى. (داخل بهشت ميكنم آن كس را كه اطاعت على را نمايد اگر چه مرا نا فرمانى كند و داخل دوزخ ميكنم كسى را كه على را نافرمانى كند اگر چه مرا اطاعت كرده باشد)

آن گاه زمخشرى ميگويد اين رمزى نيكو است چه دوستى و حب امام على عليه السلام ايمان كامل است و با وجود ايمان كامل اعمال سيئه به ايمان زيان نميرساند و اين كه خداوند ميفرمايد اگر چه به من عصيان نمايد او را ميآمرزم براى اكرام مقام امام على عليه السلام است و اين كه فرمود به آتش در افكنم آن كس را كه با على عصيان ورزد اگر چه مرا اطاعت كند براى اين است كه هر كس دوستدار مولا على علیه السلام نباشد او را ايمانى نيست و طاعت ديگرش از راه مجاز است نه حقيقت زيرا كه ساير اعمال وقتى حقيقى خواهند بود كه به دوستى امیر المومنین امام على عليه السلام مضاف گردد پس هر كس دوست بدارد امیرالمومنین امام على علیه السلام را البته اطاعت كرده است خدا را و هر كس مطيع خدا باشد رستگار گردد بنا بر اين حب امام على علیه السلام اصل ايمان و بغض ایشان اصل كفر بوده و در روز قيامت جز حب و بغض نيست يعنى حال مردم از اين دو بيرون نيست كه يا دوستدار امام على علیه السلام هستند و يا دشمن او،دوستدار آنحضرت را سيئه و حسابى نيست و هر كس را حسابى نباشد بهشت منزل و سراى او است و دشمن او را ايمانى نيست و هر كس را ايمان نباشد خداوندش به نظر رحمت نگردد و طاعتش عين معصيت باشد و جايش در جهنم است پس دشمن على را هرگز از گزند عذاب رهائى نيست و دوست او را در عرصه محشر توقف و درماندگى نباشد.فطوبى لاوليائه و سحقا لاعدائه2.

خوشا به حال دوستانش و بدا براى دشمنانش

ادامه دارد……….

.......................................

پی نوشت ها

(1) بحار الانوار جلد 42 نقل از ابن ابى الحديد.

(2) نقل از ناسخ التواريخ امام باقر جلد 7 ص 127

Raz_e_Ghadir@Yahoo.com

/ 0 نظر / 10 بازدید